backgroundtop
Logo van devoet.nl
     facebook twitter  
banner
Label DeBlessure.nl
DE VOET / BREUK VOETWORTELBEEN
<a href="http://adobe.com/go/getflashplayer"><img src="http://www.adobe.com/images/shared/download_buttons/get_flash_player.gif" alt="Get Adobe Flash player" /></a>

BREUK VOETWORTELBEEN

 

De voet bestaat uit zeventwintig botjes in totaal

Symptomen breuk in één van de voetwortelbeenderen

Moeite met/ niet kunnen staan op de voet; as-druk pijn, diverse andere symptomen

Onderzoek en diagnose breuk in één van de voetwortelbeenderen

röntgenfoto

Conservatieve behandeling breuk in één van de voetwortelbeenderen

gips voor ongeveer 6 tot 8 weken

Operatieve behandeling breuk in één van de voetwortelbeenderen

De gebroken botdelen worden door middel van platen en schroeven vastgezet op de juiste plaats.

 

 

 

De voet bestaat uit zeventwintig botjes in totaal. De botjes zijn onderling verbonden door ligamenten of bindweefselbanden en kunnen hierdoor vele bewegingen aan en zijn in staat veel weerstand en spanning op te vangen. Dit is noodzakelijk aangezien de voet het steunvlak bij uitstek is. Ook kunnen de kuitspieren, doordat ze aanhechten op de verschillende botpunten, de botjes indirect beïnvloeden.

De voetwortel ‘tarsus’  bestaat uit zeven voetwortelbeentjes ‘tarsalia’. We onderscheiden twee rijen van voetwortelbeentjes, de distale- (bij de tenen) en de proximale (dichter bij de enkel) rij.

De bovenste rij bestaat uit:

1. het hielbeen ‘calcaneus’
2. het sprongbeen ‘talus
4. het schuitvormig been ‘os naviculare

De onderste rij bestaat uit:

3. het teerlingbeen ‘os coboideum’

en de drie wigvormige beentjes:
5. ‘os cuneiformia mediale’
5. ‘os cuneiformia intermedium’
5. ‘os cuneiformia laterale’

 

 

De talus, het sprongbeen vormt samen met het scheenbeen ‘tibia’ en het kuitbeen ‘fibula’ het enkelgewricht ‘articulatio talocruralis’. Dit is het bovenste spronggewricht.  Ook is er nog een onderste spronggewricht, welke bestaat uit twee delen ‘articulatio subtalaris’ en ‘articulatio talocalcaneonavicularis’.  Dit gewricht wordt gevormd door de talus, calcaneus en het os naviculare. Het onderste- en bovenste spronggewricht van de voet zorgen samen voor meerdere bewegingen. De inversie- (het naar binnen draaien van de voet) en eversie (naar buiten draaien van de voet) beweging, zijn samengestelde bewegingen die mogelijk gemaakt worden door beide gewrichten. Verder zitten en tussen de voetwortel en de middevoet nog veel, veelal niet-beweeglijke, gewrichten. De distale rij voetwortelbeentjes articuleren met de vijf metatarsalia of middenvoetsbeentjes. 

Breuk in één van de voetwortelbeenderen 

Een breuk in de voet kan door verschillende oorzaken ontstaan. De meest voorkomende zijn door een trauma (voet raakt beklemt; een val; een schop tegen een hard voorwerp; iets zwaars wat op de voet valt enz.) of door overbelasting.

Als de breuk door overbelasting ontstaat spreken we van een marsfractuur. Deze breuk ontstaat door repeterende hoge belasting. Deze belasting kan het botvervormen en hierdoor ontstaan soms kleine onderbrekingen in de botbalkjes. Dit kan uiteindelijk zorgen voor een haarscheurtje, waarna uiteindelijk het bot kan breken. Dit wordt ook wel een stressfractuur of een vermoeidheidsbreuk genoemd.

Een marsfractuur ontstaat meestal als gevolg van meerdere factoren. Het kan komen door veelvuldig dezelfde beweging maken; het te snel opvoeringen van de trainingsbelasting; het lopen op harde ondergrond met slecht schoeisel; problematiek ergens anders in het lichaam/in de keten zoals bijvoorbeeld een beenlengte verschil, tekort aan spierkracht enz.; hormonale oorzaken.

 

Symptomen breuk in één van de voetwortelbeenderen

Een aantal symptomen kunnen voorkomen bij een breuk. De meest voorkomende zijn:

-       Moeite met/ niet kunnen staan op de voet; as-druk pijn
-       Zwelling van de voet
-       Zichtbare bloeduitstorting/blauwverkleuring
-       Pijn bij rust en beweging
-       Door gevoel in de voet en/of tenen
-       Andere stand van de voet
-       Pijn bij bewegen van de tenen/enkel

Bij een marsfractuur is de pijn meestal gelocaliseerd midden in de voorvoet. Men voelt dit vooral bij lopen, rennen en springen. Ook hierbij is er sprake van asdrukpijn. Soms is er acuut veel pijn, meestal is er sprake van een dragelijke pijn in het begin, welke vooral gevoelt wordt tijdens de landing bij lopen/springen/rennen. Bij doortrainen zal de pijn erger worden en zal er ook bij wandelen of in rust pijn aanwezig zijn. Op de plaats van de pijn kan soms zwelling aanwezig zijn.

 

Onderzoek en diagnose breuk in één van de voetwortelbeenderen 

Wanneer er gedacht wordt aan een breuk zal er middels röntgen uitgewezen worden of er ook daadwerkelijk een breuk aanwezig is Met behulp van röntgenfoto’s kan de plek en soort fractuur worden vastgesteld. Eerst zal er een uitgebreide anamnese gedaan worden en zal er lichamelijk onderzoek uitgevoerd worden.

Stressfracturen, zoals de marsfractuur zijn echter niet altijd te zien op een röntgenfoto in de eerste weken na het ontstaan. Om deze fractuur te kunnen diagnosticeren is de anamnese daarom ook erg belangrijk. Vaak is er pas achteraf, als de fractuur al herstellende is, op röntgenfoto’s zichtbaar dat er sprake was van een marsfractuur. Er is dan vorming van nieuw botweefsel zichtbaar.

 

Conservatieve behandeling breuk in één van de voetwortelbeenderen

Logischerwijs is de plaats en ernst van de breuk bepalend voor de behandeling.  vaak is het belangrijk dat het bot weer goed aan elkaar groeit. De voet kan dan geimobiliseerd worden door middel van een steunverband, brace of gips. Wanneer er gebruik wordt gemaakt van gips, zal dit meestal tot onder de knie zijn. Het vastgroeien van het weefsel/bot na een breuk duurt gemiddeld zes tot acht weken. Hierna zal de arts opnieuw de breuk bekijken. Het kan zijn dat steunen op de aangedane voet vermeden moet worden en er gebruik gemaakt moet worden van krukken.
Als er niets gedaan wordt aan de breuk, kunnen er complicaties optreden. Het genezingsproces kan hierdoor langer duren. Voorkomende complicaties zijn: stijfheid van de voet; verdere schade aan omliggende spieren en pezen; een afwijkend looppatroon waardoor andere problematiek kan ontstaan (bijv. rugklachten) en het scheef aan elkaar groeien van de botjes waardoor bewegingsproblemen kunnen ontstaan.

Wat betreft een marsfractuur is er vooral preventief veel te behalen. Zo kunnen een goede warming-up,  een goede trainingsopbouw qua intensiteit, omvang en wisselende trainingsvormen, spierversterkende oefeningen en een cooling-down al veel helpen. Ook een goede afwikkeling van de voet, waarbij er afgewikkeld wordt van de hak naar de buitenzijde van de middenvoet, naar de voorvoet en tenen, met een afzet van voornamelijk de grote teen, helpen. Op deze manier wordt er optimaal gebruik gemaakt van het steunvlak en wordt pronatie (het naar binnen zakken van de voet) voorkomen. Goed schoeisel en lopen op een ondergrond met demping zijn aan te raden. Verder kan een juist lichaamsgewicht en dus afvallen bij overgewicht helpen om overbelasting te voorkomen.

Als de marsfractuur echter toch is ontstaan is het belangrijk om de pijnklachten goed in de gaten te houden. Luister naar je lichaam en train niet door met pijn. 6-8 weken relatieve rust zal nodig zijn om de klachten te verhelpen. Ook hierbij kan eventueel gebruik worden gemaakt van gips. Over het algemeen geneest deze breuk goed en zonder restklachten. Het kan echter lang duren. Let bij het weer beginnen met sporten op de preventieve tips.

 

Operatieve behandeling breuk in één van de voetwortelbeenderen

Bij een ernstige breuk kan een operatie nodig zijn. De gebroken botdelen worden door middel van platen en schroeven vastgezet op de juiste plaats. Deze materialen worden soms nadat alles goed vastgegroeid is weer verwijderd. Na de operatie zal de voet meestal geïmmobiliseerd worden met behulp van gips.


backgroundbottom
Bronvermelding | Algemene voorwaarden

Dit is een produkt van :
Logo JH Consultancy
© Copyright JH Consultancy 2014, All rights reserved
Webdesign by : FISHTANKMEDIA.NL